لخته‏ های خون پاها در بارداری

771

یک عارضه مهم بارداری ، وجود لخته خون در پاها یا کشاله ران است. نشانه‏ های آن عبارتنداز: تورم پاها همراه با درد، قرمزی یا گرمی روی ناحیه مبتلا. این مشکل اسامی  مختلفی  دارد که برخی  از آنهاعبارتنداز: ترومبوز وریدی،بیماری ترومبوآمبولیک،ترومبوفلبیت و ترومبوز ورید عمقیتحتانی اندام این مشکل تنها در بارداری رخ نمی ‏دهد ولی بارداری  شرایط لازم برای روی دادن آن را فراهم می ‏کند. چرا که به‏دلیل فشار رحم، جریان خون در پاها کند می ‏شود و مکانیسم‏های  لخته شدن خون دچار تغییراتی  می ‏شوند.

محتمل‏ ترین علت لخته‏های خونی در پاها در طی بارداری ،کاهش جریان خون است که استاز یا ایستایی نیز نامیده می ‏شود. اگر قبلاً لخته خونی داشته‏اید  چه در پاها و چه جای  دیگری  از بدن در آغاز بارداری پزشک خود را در جریان بگذارید. لازم است که او از این نکته مهم با خبر باشد.

ترومبوز ورید عمقی:(DVT) سالانه در ۲ میلیون آمریکایی دیده می ‏شود، البته درصد کمی  از آنان حامله هستند. زن حامله ۶ برابر بیش از زن غیرحامله در معرض لخته شدن قرار دارد. DVT لخته خونی است که در وریدهای بزرگ در پاهای شما تشکیل می ‏شود و به علت جریان خون، تغییرات در خون یا آسیب دیواره عروق به‏وجود می ‏آید. در حاملگی،به علت انسداد جریان خون و تغییرت در لخته شدن خون که در این دوران روی می ‏دهد،ایجاد می ‏شود. ریسک آن زمانی که لخته‏ ها پاره شوند افزایش می ‏یابد. لخته‏ ها می ‏توانند در ریه‏ ها تجمع یافته و آمبولی ریوی (PE) را ایجاد کنند. آمبولی ریوی انسداد جریان خون در ریه‏ هاست و به نارسایی عملکرد ریه‏ها منجر می ‏شود.

ترومبوزسطحی و ترومبوز ورید عمقی در پاها،دو اختلال متفاوت هستند.وجود لخته خون در وریدهای سطحی پاها خیلی جدی  نیست. معمولاً این حالت در وریدهای نزدیک به سطح پوست رخ می ‏دهد و می ‏توان آن را روی سطح پوست لمس کرد. این نوع لخته را می ‏توان با یک مسکن ضعیف مانند استامینوفن،بالا بردن پاها، پوشیدن باندها یا جوراب‏ های مخصوص و گاه گرما، درمان کرد. اگر این وضعیت به سرعت درمان نشود، باید تشخیص ترومبوز ورید عمقی را مدنظر داشت.

ترومبوز ورید عمقی (DVT) جدی ‏تر است چرا که لخته خون می تواند از پا به ریه‏ ها برود (PE) و به انجام روش‏های تشخیصی و درمان نیاز دارد. ممکن است نشانه‏های ترومبوزورید عمقی در بخش تحتانی پاها بسیار متفاوت باشند و پیدایش آنها به مکان لخته و شدت اختلال بستگی  دارد. آغاز فرآیند ترومبوز ورید عمقی می تواند سریع باشد و با درد شدید و تورم ساق و ران همراه است.

اگر در گذشته به هر دلیلی،لخته خونی در بدن خود داشته‏اید ــ چه با باردار بودن شما مرتبط بوده است چه نبوده است ــ در اوایل بارداری به ملاقات پزشک خود بروید و در اولین جلسه مراقبت بارداری ، او را در جریان مشکلاتی که با لخته خون داشته‏اید، قرار دهید.

خطرناک‏ترین عارضه ترومبوز ورید عمقی،آمبولی ریه است. در این حالت یک تکه از لخته خون جدا می ‏شود و از پاها به سمت ریه‏ ها می ‏رود. بروز این عارضه در دوران بارداری  نادر است و تنها در ۱ نفر از هر ۳۰۰۰تا۷۰۰۰ زن باردار رخ می ‏دهد. اگر چه این عارضه، تهدیدی  جدی  است ولی  اغلب می ‏توان با درمان زود هنگام مانع از ایجاد آن شد. علائم  DVTشامل التهاب و تورم پاها، تشدید گرفتگی  و درد در یک پا، رنگ پریدگی  یا قرمز یا آبی  و بنفش شدن پا و یا احساس گرما در پای مورد نظر است.

اغلب پوست روی  ورید گرفتار، قرمز شده است. حتی ممکن است روی پوست واقع برمسیر وریدها، در جایی که لخته‏ های خون ایجاد شده‏اند،رگه‏ های قرمز مشاهده شود. اگر شمااین علائم را دارید فورا با پزشک خود تماس بگیرید.

فشار دادن پا ممکن است با درد بسیار شدیدی  همراه باشد و راه‏رفتن نیز می تواند بسیار دردناک باشد. یک راه برای فهمیدن وجود ترومبوز ورید عمقی آن است که دراز بکشید و کف پاهای  خود را به سمت زانو خم کنید. اگر پشت ساق پا درد ایجاد شد، احتمال وجود ترومبوز مطرح می ‏شود. این حالت را علامت هومنمی ‏نامند (البته این نوع درد در صورت وجود کشیدگی  عضله یا ضرب‏دیدگی آن نیز ایجاد می ‏شود). اگر این وضعیت برای  شما ایجاد شد، با پزشک مشورت کنید.

بررسی ‏های  تشخیص DVT در یک زن باردار با یک زن غیرباردار ممکن است متفاوت باشد. در گذشته، پس از تزریق ماده حاجب به وریدهای ساق پا، با اشعه X عکسبرداری انجام می ‏شد تا لخته‏ های خون را در زنان غیرباردار تشخیص دهند. امروزه، در زنان باردار و غیرباردار برای تشخیص این بیماری  از سونوگرافی استفاده می ‏شود.
اغلب مراکز بزرگ پزشکی تجهیزات لازم را برای  این کار دارند، اما این تست در هر مکانی امکان‏پذیر نیست.

درمان DVT (ترومبور ورید عمقی ): می ‏توانید با ورزش، عدم نشستن بیش از ۲ ساعت، ترک سیگار، نپوشیدن لباس‏های تنگ پایین‏تر از کمر، ازخودتان محافظت کنید. جوراب‏های جراحی  نیز  می تواند در پیشگیری  از مشکل کمککننده باشد و تزریق هپارین در موارد شدید توصیه می ‏شود. در مورد وضعیت خود اگر نگران هستید،در ویزیت خود با پزشک با وی  صحبت کنید. در درمان  DVTمعمولاً بستری شدن در بیمارستان و دریافت داروی هپارین است. هپارین باید به‏صورت داخل وریدی  تزریق شود و نمی ‏توان آن را به‏صورت قرص مصرف کرد.

مصرف آن در طول بارداری  بی ‏خطر است و به جنین منتقل نمی ‏شود. اگر زن بارداری  تحت درمان با هپارین قرار گیرد شاید بهتر باشد کلسیم بیشتری مصرف کند. زمانی  که هپارین تزریق می ‏شود، باید زن باردار در بستر باقی ‏بماند، ممکن است در همین حال پاها بالاتر از سطح بدن قرار داده شود و به آنها گرما دهند. مسکن‏های  ضعیف نیز تجویز می ‏شوند.

دوره نقاهت که شامل مدت بستری در بیمارستان نیز می ‏شود، بین ۷ تا ۱۰ روز طول می ‏کشد. پس از آن نیز باید زن باردار تا زمان زایمان، هپارین مصرف کند. بعد از زایمان لازم است که به مدت چندین هفته ــ بسته به شدت لخته خون ــ نوعی داروی رقیق کننده خون مصرف شود.

اگر زنی در طول یک بارداری  خود دچار مشکل لخته خون شود، احتمالاً برای بارداری ‏های بعدی خود نیز نیاز به هپارین خواهد داشت. در این صورت می توان هپارین را از راه یک کاتتر ثابت داخل وریدی  و یا تزریق روزانه آن تحت نظر پزشک، دریافت کرد.

داروی دیگری  که خوراکی  است و برای درمان ترومبوز ورید عمقی به‏کار می ‏رود، وارفارین است. (کوماذین) در طول بارداری تجویز نمی ‏شود، زیرا از جفت عبور می ‏کند و می تواند برای جنین مضر باشد. معمولاً پس از بارداری برای پیشگیری  از ایجاد لخته، وارفارین تجویز می ‏شود و می ‏توان بسته به شدت لخته، از این دارو به مدت چند هفته تا چند ماه استفاده کرد.

 

You might also like More from author

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.